Dzień wcześniej, w ramach uroczystości z okazji 70. rocznicy śmierci Anny Mahrburg, w sali obrad Urzędu Miasta Zakopane odbyła się sesja naukowa zorganizowana przez Instytut Pamięci Narodowej.
Anna Izabela Mahrburg - urodziła się 23 stycznia 1923 r. w Ugoszczy pow. Rypin. Pochodziła z bardzo patriotycznej Rodziny. Jej matka Zofia z Rusieckich (1894-1971) była jedną z ośmiorga dzieci Józefa i Marii z Kościelewskich będących dziećmi zesłańców. Ziemiańskiej rodzinie Rusieckich carat skonfiskował majątek za udział w Powstaniu Styczniowym. Rodzice Zofii utrzymywali się z dzierżawionych majątków w obwodzie Bobrujskim, na terenach odebranych przez Rosję Rzeczpospolitej podczas II Rozbioru w 1793 r. Wychowali swoje dzieci w duchu polskim, w oczekiwaniu na upadek zaborców - zmartwychwstanie Polski. Po rewolucji bolszewickiej rodzina przenosi się w okolice Rypina i tu ze związku Zofii i Ottona Mahrburga (1883-1962), uczestnika wojny polsko-bolszewickiej, rodzi się Anna Izabela. W 1928 przenoszą się na Wileńszczyznę. Wybuch wojny nie przerywa Annie nauki w wileńskim gimnazjum - nastąpi to dopiero wraz z wkroczeniem sowieckich oddziałów 18 IX. Kontynuuje naukę na tajnych kompletach. Od połowy 1940 r. należy do grupy dwunastu dziewcząt - łączniczek o kryptonimie "Kozy" podlegających dowodzonej przez Stanisława Kiałkę komórce legalizacji wileńskiej Komendy ZWZ (później AK) zajmującej się m.in. wytwarzaniem fałszywych dokumentów. Zespół ten zorganizowała nauczycielka Anny - Maria Tomkiewicz "Grażyna". W dwa lata później, podczas niemieckiej okupacji, "Grażyna" zostaje aresztowana i po torturach w Gestapo, niewydawszy nikogo, zostaje zamordowana 18 XII 42 w Ponarach. 28 VI 43 (będąc w trakcie zdawanej tajnie matury) Anna Mahrburg zostaje aresztowana razem z dwiema koleżankami przy przekazywaniu poczty konspiracyjnej. Torturowana przez gestapowców, nie chcąc nikogo wydać, stara się popełnić samobójstwo skacząc z drugiego piętra budynku w którym ją przesłuchiwano. Po pobycie w szpitalu ze złamanymi nogami w gipsie zostaje umieszczona w wileńskim więzieniu na Łukiszkach. Przełożeni z AK spowodowali, że w zamian za łapówkę w złocie nie została zamordowana tylko przekazano ją w lutym 1944 do obozu pracy w Prawieniszkach koło Kowna. 14 VII 44 Komendant Okręgu Wileńskiego AK - gen. A. Krzyżanowski nadał jej Order Virtuti Militari za walkę z okupantem i niezłomną postawę w śledztwie. Została zwolniona z obozu 5 VIII 44. W miesiąc po powrocie Anny do domu NKWD aresztuje jej matkę Zofię również łączniczkę AK (wróci do Polski po 11 latach łagrowej katorgi). Zagrożona wywózką na wschód pozostała rodzina Mahrburgów wyjeżdża z Wilna i osiedla się w Inowrocławiu, później w Toruniu. Anna podejmuje pracę nauczycielki, rozpoczyna studia. Wycieńczona przejściami choruje i umiera 28 XI 1947 podczas kuracji w Zakopanem.
